De nieuwe cd van Titi Rbin, een polygot in allerlei muziekculturen thuis, heeft een nieuwe cd uitgebracht.

Deze keer worden we gebracnt naar de naam  Kali Sultana.  Deze titel omvat verschillende betekenissen. 
Een omschrijving van donkere,
tot de cultuur gitan, het harde, zachte in deze cultuur, de mooie aspecten die worden gezocht in muziek en het leven,... bevrijden van wat er vooroordelen van de tijd.

Kali is alsook een symbool voor harmoni en schoonheid.

Een kort intervieuw over de betekenis en het idee:

Dit prieeltje is samengesteld uit een dubbele cd:

Disque 1 : Ouverture : Sable / 1er Mouvement : L’Aube Impatiente / Salam A Suraj / Les Premiers Pas De Sultana / L’Ombre De La Pierre Noire / Sur Le Seuil / Afghani De Casa / L’Enfance De La Kali / Reflets Du Désir / Homme Fait D’Argile / Intermède : Jeux De Paumes (Premier Songe) / 2ème Mouvement : La Brûlure De L’Eau / A Ta Source / Ses Longs Cheveux Noirs / Le Goût Du Sel / La Terre Cet Animal / Le Trouble De L’Eau

Disque 2 : 3ème Mouvement : Appel / Khuda, Teri Kasami / Sultana La Kali / Intermède : Un Rubis Du Yémen (Deuxième Songe) / 4ème Mouvement : Première Danse Pour Khusrau / Deuxième Danse Pour Machrab / Troisième Danse Pour Emre / Intermède : Rêve D’Une Nuit D’Orage (Troisième Songe) / 5ème Mouvement : Sara Tourne Et S’Envole / 6ème Mouvement : Retour Au Pays / Ghazal Sans Parole / 7ème Mouvement : Lettres De Marie Jacobé A Marie Salomé / Rumba Sultana / Epilogue : Nouvelle Aube Au Désert

bron: http://www.m-la-music.net/article.php3?id_article=3530

group:
Francis Varis : accordion, arrangement for strings
Ze Luis Nascimento : percussions
Kalou Stalin : gumbass
Renaud Pion : clarinets, saxophones, arrangement for strings
Maria Robin : voice, dance
Anne Berry : viola
Aude Marie  Duperret : viola
Véronique Tat : cello
Titi Robin : ‘ud, buzuq, guitar, composition, artistic direction

Meer info: http://www.thierrytitirobin.com/anglais/item_news.php?news=49

OdeGand - de culturele seizoensopener van Gent - brengt spaanse  muziek op 13 sempter: 

12 Doce tiempos de amor

Verliefdheid, begeerte, zelfverlies, obsessie… Alles chemie, alles genetisch bepaald. Bestaat er liefde of zijn we de speelbal van onze instincten? Dit alles wordt vervat in de flamenco...

In 12 tiempos de amor brengen de artiesten een aantal van deze werken in hun dans en muziek tot leven. Teksten worden liederen, beelden vertellen verhalen.

Flamenco wil niet uitbeelden. Ze onthult de innerlijke wereld.
Is er een betere kunstvorm om de liefde te bezweren, te bezingen of te vervloeken dan de flamenco?

12 tiempos de amor – zijn twaalf indringende momenten vol passie en tederheid, duister als de jaloezie en zinlijk als een kus in de lente

Groepsformatie:
Dans: La Greca
Zang: Ana Gómez
Viool : Ingeborg Cneut
Gitaar: Alexander Gavilán / Raúl Cantizano

Bron: http://www.la-barraca.be/adocetiempos.htm

Informatie Odegand: www.festivalgent.be

Dansproject: Alhambra Container

However big their hopes and dreams may be...


Ballet - Beweging / MachinesBallet  - choregrafie ©2008
Concept, Scénographie et Direction artistique : Ali SALMI
Assistante chorégraphique : Nathalie SIMON
Danseurs : Vita OSOJNIK, Sylvain REMBERT, Frederico STRACHAN
Conducteurs chariots élévateurs : Marc MUCKENSTURM, Benoît CHAUDET, Bruno UYTTER
Voix /Chant : Bea DESMET, Eva HREN, Diego PAQUÉ
Lumière et Direction technique : Jean MUCKENSTURM
Espaces sonores : Stéphane MARIN
Video :  Michel BAUDON

Een coproductie van MiramirO - Internationaal Straattheaterfestival (Gent), Fira de Tarrega, Coup de Chauffe, AnaMonro Desetnica, Cie Osmosis in het kader van het Europees
netwerk meridians. www.meridiansnet.org

Europa, het Alhambra voor diegenen die dromen van een beter leven of het nu politieke of economische vluchtelingen zijn. Europa, die probeert om zijn welvaart te behouden en wat niet rendeert, afstoot. Bootvluchtelingen, mensen verstopt in containers die wanhopig proberen om hier te geraken om een graantje van onze welvaart mee te pikken. Het zijn meestal tragische verhalen. Je moet al heel erg gemotiveerd zijn om je land en familie achter te laten in de hoop
op een betere toekomst in Europa. Is dit zo? Lukt dit? Wat zijn hun motieven? Hun overeenkomsten of hun verschillen? Wat met de confrontatie van de verschillende culturen?

Deze multimediale dansvoorstelling is gebaseerd op deze vragen over droom, hoop en desillusie. Choreograaf Ali Salmi wil de vluchtelingenproblematiek verduidelijken door deze in beelden en dans te vertalen. Drie goederencontainers worden op het plein geplaatst door vorkheftrucks. Drie illegale vluchtelingen, elk in hun 'droomdoos', doos van Pandora, verbeelden hun confrontatie met de werkelijkheid in hun zoektocht naar een beter leven.

Stemmen uit het Noorden, Oosten, Zuiden - elk met hun eigen stemtraditie - geprojecteerd op de containers, zorgen voor de soundscape waarop dansers uit dezelfde windstreken zoeken naar een taal om de innerlijke strijd van vluchtelingen naar buiten te brengen.
De confrontatie in een koude container in een vreemde stad zonder familie of vrienden…

bron: www.osmosiscie.com

DO 24 l VR 25 l ZA 26 l ZO 27 JULI
23u tot 24u Sint-Pietersplein

Fotos van de voorstelling volgen.

Ofra Haza werd geboren op 19 november 1957 in Hatikva-buurt (sloppenwijk) te Tel-Aviv.  Zij werd ontdekt door Bezalel Aloni, die leiding gaf aan een zingende jeugdgroep in haar wijk. Hij werd haar producer, huiscomponist en mentor tot zij vele jaren later in 1997 in het huwelijk trad.

.In Israel was ze al langer een bekende maar ze brak in de rest van Europa door na het Eurovisie Songfestival van 1983 met het lied Chai. Vier jaar later ,  in 1988, scoorde ze een gigantische hit met het nummer Im Nina'lu.

Andere internationaal doorgebroken hits zijn  het nummer Temple of Love,  samen met The Sisters of Mercy en My love is for real met Paula Abdul. Daarnaast scoorde ze ook enkele Israëlische hits, waaronder Sjier Hafrecha.

Ze zong ook een stuk in  voor de film The Prince of Egypt  in 1998.
In 1997 trouwde Ofra Haza met de Israëlische zakenman Doron Ashkenazi. Zij stierf op 23 - 2 - 2000 in het Tel Hashomer-ziekenhuis in Ramat Gan aan de gevolgen van aids.

Im Nina'lu

Temple of  Love (1992)

Karim Baggili  heeft roots met jordaanse -joeguslavs-ische roots.
Geboren in 1976  te Begie.

Hij is een jonge autodidactische componist, gitarist en ud speler.

Hij startte met de elektrische gitaar op 16-jarige leeftijd. Op zijn 20ste begint hij de verschillende technieken van de flamenco-gitaar te studeren en schaft hij zich een Arabische luit (Oud) aan tijdens één van zijn vele 
reizen in Jordanië. 

Vervolgens zal hij aan verscheidene projekten deelnemen: het Ereska Trio” en het toneelstuk “Colette”....

In 2000 wint Karim de eerste prijs van het “Open String Festival” in Osnabrück (Duitsland). 

Hij brengt zijn eerste cd uit in 2002 en neemt deel aan talrijke opnames. Hij componeert muziek voor verscheidene documentaires en kortfilms. 

Hij speelt  met verschillende groepen, namelijk “Traces” en “Turdus Filomelos”. Tevens speelt hij met jazzpianiste Nathalie Loriers en begeleidt hij live en in de studio de Engelse zangeres Melanie Gabriel.

Verder maakt hij deel van een groep diedoo hem is opgericht,“Karim Baggili Quartet”, waarin hij al zijn composities brengt die geïnspireerd zijn door flamenco-muziek, Zuid-Amerikaanse ritmes en  Arabische muziek. 


December 2005 werd hun cd “Cuatro con Cuatro gereleased onder de label “homerecords”.

Karim Baggili heeft eveneens een solo cd “Douar” uitgebracht in Duitsland (november 2005), geproduced door “Acoustic Music Records”.   In het Benelux wordt de cd is deze cd uitgebracht in september 2006. 

Daarnaast treedt Karim geregeld solo of in duo op met zijn percussionist Osvaldo Hernandez Napoles. 

Karims allernieuwste projekt is “Aton Lua”, een mix van rock en wereldmuziek. Daarin zingt hij in het Frans Engels, Spaans, Arabisch en Serbo-Kroatisch en speelt hij met de elektrische gitaar, de flamenco-gitaar 
en zelfs met de luit (Oud). 
Bronnen: 
http://www.karimbaggili.be
http://www.myspace.com/httpwwwmyspacecomkarimbaggili